براي ادامه يافتن اين برنامه نظرات و پيشنهاد و انتقادات خود را با روابط عمومي شبكه سه سيما در ميان بگذاريد

شماره تماس با روابط عمومی شبکه سه سیما

تلفن گویا : ۲۲۰۲۱۹۰۱ – ۲۲۰۲۱۹۵۵

۲۲۰۵۵۰۲۵- ۲۲۱۶۸۳۹۵ –۲۲۰۵۵۷۱۷

نمابر : ۲۲۰۵۱۵۷۹

پیام کوتاه : ۳۰۰۰۰۳

پست الکترونیکی : sima3@irib.ir

صندوق پستی : ۳۳۳۴- ۱۹۳۹۵

آدرس : تهران – انتهای خیابان آفریقا – خیابان گلخانه -پلاک۱۲

ارسال کامنت به باشگاه مخاطبان شبکه سه

ارسال کامنت به روابط عمومی شبکه سه

باز يك شايعه ، مقاله ، سخن

حرف هاي سبك دهن به دهن

باز تهمت دروغ كلاشي

بين مردم دوباره سم پاشي

باز هم يك حسادت  تازه

پشت يك شاعر پر آوازه

حرف هايي كه گفتنش سهل است

همه ازبغض وازسرجهل است

نام او را سياه حك كردند

يا به قولي زخويش دك كردند

ازبزرگي شعرش آشفتند

قصه ها و لطيفه ها گفتند

ريش از ته زده است بي دين است

منكر حق وضد آيين است

اهل دين نيست چون كه مو دارد

كت و شلوار او اتو دارد

كفش هايش هميشه براق است

وا‍ژه هايش شبيه شلاق است

به حسابش دلارمي ريزد

سكه ها بي شمار مي ريزند

شعرهايش تمام سرسري است

ضد آقا و ضد رهبري است

بيت شان ضد دين نمي خواهد

 شاعري  اين چنين نمي خواهد

همه كس راحريص مي داند

شعر ما را ضعيف مي خواند

دهنش هم گشاد و بي چاك است

اهل دود است وا هل ترياك است

پر افيون شده تمام تنش

بوي سيگار ميدهد دهنش

پیکر نعشه جات را سر اوست

علت اعتیاد کشور اوست

باز هم وقت خود هدر دادند

قصه ی نو دوباره سر دادند

اينكه شاعر به غير متكي است

شعرهايش تمام آبكي است

واژه را نادرست مي‌چيند

خواب پيغمبرانه مي بيند

اهل انديشه نيست اين شاعر

سارق حرفه اي يست اين شاعر

بامن و تو لج است اين شاعر

دست هايش كج است اين شاعر

ديدم او را شعارمي داده

به دو سبزي ناهار مي داده

 تيپ هايي كه ميزند خفن است

در پي دختران و بيوه زن است

گرد او جمع دختران و پسر

مهره ي مار دارد او به نظر

چشم شهلا و لهجه اي طناز

نارفيق و كثيف و خانم باز

مثل او شعر گفتن آسان است

اشك تمساح او فراوان است

پاي شعرش نشستن الافي است

 شعر زيباي ديگران كافي است

اوچه ازشعر و شور ميداند

چه كسي گفته خوب مي خواند

كاش اين جوان احساسي

برود زود مثل آغاسي

مي‌خواستم با "سين" سلام تو سفره‌ام را تكميل كنم اما نيامدي

نيامدي كه ببيني چه سخت مي‌گذرد ، نيامدي كه ببيني براي آمدنت چگونه ضجه مي‌زنم

لباس انتظار را به قامتم نو كرده‌ام ، نيامدي كه ببيني هرچه سبزه آراستم خزان شد

آقاي خوبي‌ها ، آقاي مهرباني‌ها ، آقاي من ، آقاي ما

اي كاش هنگام تحويل سال از زبان تو مي‌شنيدم :

" يا مقلب القلوب و الابصار . . . يا محول الحول و الاحوال . . . "

براي چشمانت غزلي سروده بودم كه در آغازين سال بر سكوي دل بنگارم

اما نه ، عيد نمي‌گيرم چرا كه برادران شيعه‌ي بحريني‌ام عزا دارند

صاحب شيعه بيا غيبت بس است

شيعه در دنيا غريب و بي كس است

مي‌رود دنيا به سوي التهاب

شيعه كشتن گوييا دارد ثواب ( . . . )

سينه‌ها آماج تيغ و تير شد

كي مي‌آيي مهربانم دير شد ( . . . )

زخم‌هاي شيعه گشته بي‌شمار

عاشق تو مي‌رود بالاي دار

دشمنانت دست در دست هم‌اند

وارثان شمر و سعد و ملجم‌اند ( . . . )

مهربان خيمه نشيني تا به كي

در بيابان بي قريني تا به كي

اي كه دستت مي‌رسد كاري بكن

شيعه‌ي مظلوم را ياري بكن

زودتر آقا بيا اميد نيست

كاممان تلخ است ديگر عيد نيست

از اربعينش كه پيش ارباب بودم

روز هاي با حسين بودن و عشقبازي كردن . . .

حسم مي گفت :

امير!

تمام اين لحظات را از لطف حضرت كريم ، امام غريب طوس " علي بن موسي الرضا " داري

بسته ام بار سفر را

مقصدم مُلك جنونه

ميزبانم توي اون شهر

يه كريـــم مهـربـونه